فرخنده میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر تمامی مسلمانان مبارک باد

۱۲ تیر ۱۳۹۹ | ۱۳:۴۴ کد : ۴۷۲۶ اخبار تصویری
تعداد بازدید:۱۲۲
فرخنده میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر تمامی مسلمانان مبارک باد
از ویژگی‌های منحصر به فرد امام همچون علم ، تواضع ، ادب و اخلاق نیکو است

فرخنده میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر تمامی مسلمانان مبارک باد

مسلمانان جهان درسال 148 هـ ق، هدیه ای بزرگ و الهی را از سوی خدای تبارک و تعالی دریافت نمودند و آن میلاد هشتمین حجت خدا بود، نام مبارک ایشان علی، لقب مشهور آن حضرت، رضا و کنیه معروف ایشان، ابوالحسن است. پدر بزرگوارش، امام موسی بن جعفر(ع)، هفتمین امام شیعیان و مادر آن حضرت بانویی پاکدامن و پرهیزکار به نام تکتم که بعدها طاهره نامیده شد. همسر مکرمه حضرت رضا علیه السلام اُمّ ولًد مادر امام جواد (ع) است. 

علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی ابی طالب(ع) هشتمین امام شیعیان، در مدینه در روز پنجشنبه یا جمعه دیده به جهان گشود ، و در طوس وفات یافته است.

کنیه های آنحضرت ابوالحسن و ابوعلی و لقبهای ایشان رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، دیق،رضی، سراج الله، نورالهدی، قره عین المؤمنین، مکیده الملحدین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و رئاب التدبیر که البته مشهورترین لقب وی «رضا» است و گفته می‏شود«وی از آن روی رضا خوانده شد که در آسمان خوشایند و در زمین مورد خشنودی پیامبران خدا و امامان پس از او بود.
آنحضرت پنج پسر و یک دختر به نامهای محمد قانع، حسن، جعفر، ابراهیم، حسین و عایشه داشتند که البته در شمار و اسامی فرزندان امام(ع) نیز اختلاف وجود دارد.
از ویژگی‌های منحصر به فرد امام همچون علم ، تواضع ، ادب و اخلاق نیکو است همچنین به نقل از ابراهیم بن عباس ایشان هرگز با سخن به هیچ کس جفا نکرد و کلام کسى را نبرید تا مگر شخص از گفتن باز ایستد و حاجتى را که مى‏توانست‏برآورده سازد رد نمى‏کرد، پاهایش را دراز نمى‏کرد و هرگز روبه‏روى کسى که نشسته بود، تکیه نمى‏داد و هیچ کس از غلامان و خادمان خود را دشنام نمى‏داد ،هرگز آب دهان بر زمین نمى‏افکند و در خنده ‏اش قهقهه نمى‏زد بلکه تبسم مى‏نمود.
همچنین مامون پسر عموی ایشان و خلیفه عباسی، امام را اینگونه توصیف نمودند: کسی بر روی زمین باقی نمانده که به لحاظ فضیلت و پاکدامنى از او وضع روشنترى داشته و یا به لحاظ پارسایى، زهد در دنیا و آزادگى بر وی فزونى گرفته باشد، کسى از او بهتر جلب خشنودى خاص و عام را نمى‏کند و نه در برابر خدا از وى استوارتر کسى دیگر یافت می‏شود.